Vandaag percies een jaar geleden zette ik voet op Nederlandse bodem, dat vier ik natuurlijk in het buitenland

Wat een verrassing vorige week: Sneeuw. Toen Themba ‘s morgens de gordijnen open deed om 7 uur, was hij niet meer te houden. Hij wist gelijk wat hij aan moest trekken en nog nooit was hij zo vlug buiten om samen de hond uit te laten. Terwijl we door het donker over de verse sneeuw liepen zei hij: "Nu is het echt kerstmus!"

Lindo vond zijn eerste sneeuw ook geweldig. Met zijn pyjama nog aan zat hij op z’n hurken in de deuropening om heel voorzichtig met xc3xa9xc3xa9n vingertje te voelen in het koude witte tapijt wat voor ons huis lag. "Buitenspelen!" was zijn eerste conclussie. Zo gezegd zo gedaan en dat doen we nu dus al dagen. Heerlijk wintersporten vanuit ons huis. Echt genieten!

O dennenboom O dennenboom, wat zijn je takken wonderschoon

Ook op Themba’s school hebben we echt kerstmus gevierd. Voor het kerstdiner van de kinderen hebben we samen kerstbomen gemaakt waarvan je zowel je de ballen als de takken op kunt eten. De kerstboom is gemaakt van komkommer en je kunt er met kerstbalhaakjes van alles aan hangen wat je lekker vindt, bij ons waren kersetomaatjes, wortel en uitjes.

Onze kerstwens

Maar het gaat natuurlijk niet om sneeuw of lekker eten. Kerstfeest vieren wij vooral omdat Jezus is geboren, omdat God met ons wil zijn. Dat is voor ons zo’n belangrijk en meer dan twee dagen feest. We wensen al onze lezers een bijzonder kerstfeest toe, dat ze de liefde van God mogen ervaren en zich door Hem gedragen weten alle dagen van het leven en zeker ook in het nieuwe jaar!

Onze jongens vermaken zich prima tijdens de donkere dagen voor kerst. Allereerst was daar natuurlijk Sinterklaas. Voor Lindo een heel nieuw verschijnsel; wat nou schoen zetten bij de kachel, die horen toch bij de deur? En dan zomaar een cadeautje? Hij snapte er niets van, maar na twee weken Sinterklaaspret kan hij niet meer ophouden met het zingen van sinterklaasliedjes. En dat de beste man allang weer terug is naar Spanje, daar gelooft hij ook niets van, wat de Kerstmannen die hij overal ziet, worden door hem steevast Sinterklaas genoemd!

Themba vond het geweldig Sinterklaas, dat wil zeggen zolang de oude man zich laat zien op tv en van zich laat horen in de verhalen uit de boeken. In het echt is het een heel ander verhaal. Gelukkig waren Mama en Lindo erbij toen Sinterklaas op school kwam. Lindo ging wel even voor hem met Sinterklaas praten en Themba kon toen lekker bij Mama op schoot zitten.

Nee dan de Kerstman, die hadden we in Duitsland al veel eerder gezien. Lindo vond het maar niets zoxe2x80x99n pop van legosteentjes en daar durfde Themba wel bij op schoot!

Ondertussen bereiden we ons voor op het echte feest; het feit dat Jezus is gekomen om mens te zijn en daarin oneindig veel meer voor ons betekent dan dat we beseffen.

Opeens was daar het mailtje van Martie: xe2x80x9cDie Hippo is in Nederland! Jullie het hierdie nodig om dit te xe2x80x98clearxe2x80x99.xe2x80x99 In de bijlage van de mail zaten documenten waarop we konden zien op welke vlucht van KLM ons nijlpaard was ingestapt. Het mailtje zorgde bij ons voor een jubelstemming. We hadden ons supersouvenir uit Zuid-Arika al bijna afgeschreven. Dat heb je als je op een Afrikaanse Markt iets koopt wat je op het laatste moment niet mee kunt nemen. Op de documenten zagen we ook dat het nijlpaard 84 kilo woog.

Nog niet te vroeg juichen natuurlijk; we hadden nog iets te xe2x80x98clearxe2x80x99 en dan gaat het niet om wat je kent, maar wie je kent. Want hoewel je zelf een transportbusiness hebt, luchtvaart is natuurlijk een heel andere tak. We konden het sowieso niet zelf even regelen. Maar gelukkig kenden we iemand die dat wel voor ons kon en zo kwam op de dag af acht maanden nadat we zelf in Nederland kwamen onze Hippo thuis! Nogmaals Rogier thanks!

De jongens vinden het fantastisch.

ps… het is dat onze fotoalbums van de overgetelijke reis van het voorjaar nog niet helemaal klaar zijn, anders zouden we kunnen zeggen dat we met de komst van de hippo deze reis kunnen afsluiten.

Welkom op onze weblog! Op dit moment bloggen wij niet zoveel. Als we iets bijzonders te melden hebben over onze jongens, onze reizen met de Providentia of zolang onderweg en zover van huis zijn, dat bloggen gewoon een leuke manier is contact te onderhouden met familie, vrienden en bekenden, dan zie je hier vanzelf berichten verschijnen.

Vanmorgen hebben de jongens het kaartje om de komst van Lindo aan te kondigen gepost. Hoewel heel de wereld wel lijkt te weten dat hij inmiddels bij ons hoort! Omdat het kaartje ook naar vrienden overzee wordt gestuurd, plaatsen wij het voorlopig nog niet op de weblog. Familie en vrienden mogen de primeur hebben wat dat betreft. Wij gaan ook in niet om verzoekken van verzamelaars.

Zoals wij gewend zijn, gingen we ook deze zondag naar de kerk. Lindo was direct op bekend terrein. Hij wilde niet stilzitten en liep een rondje. Bij het tweede rondje werd hij opgepikt door de kosteres en naar de crxc3xa8che gebracht. Hij leek te denken: xe2x80x9cWauw dit is de beste kerk die mijn ouders de afgelopen twee weken hebben bezocht!xe2x80x9d en ging zonder moeite spelen. (Moeders is er wel bijgebleven hoor!) Omdat het een doopdienst was, zijn we ook nog met alle kinderen naar voren geweest. De dominee heeft gevraagd of Lindo zich even wilde voorstellen aan de gemeente, dus op moeders arm heeft hij zijn gezicht laten zien, wat warm applaus en heel veel lachende gezichten opleverden. Lindo zal wel gedacht hebben dit is echt een kinderkerk. Hij heeft aandachtig geluisterd naar het doopformulier, zodat hij daar een xe2x80x9cAmenxe2x80x9d op kon zeggen dat door heel de kerk te horen was. Tijdens de collecte heeft hij verschillende mensen in de Venda-zaal een hand gegeven. Om ons mannetje te beschermen zijn moeder en kind direct na de zegen naar huis gereden. Toch was het goed om even thuis te zijn in het gezin van God en te ontdekken dat ook Lindo zich daar op zijn gemak voelt.

Nieuwsgierig naar wat we maanden geleden hebben geblogd?

Het ging in elk geval over een actie voor kinderen in Zuid-Afrika. Nog steeds dragen we dat een warm hart toe en daarom vinden we het ook goed dat je dit bericht leest.

Er zijn een heleboel kinderen die wel in Zuid-Afrika kunnen blijven wonen, maar toch hulp nodig hebben. Wij willen daarom jullie aandacht vragen voor twee stichtingen, die zich hiervoor inzetten. Niet iedereen kan adopteren vanuit Zuid-Afrika, maar je kunt je bijdrage geven op een andere manier die net zo waardevol is en ook het verschil maakt in het leven van een kind.

Het Coronation Training Center in Johannesburg is een school voor geestelijk en lichamelijk gehandicapten. Deze school is vooral gericht om de kinderen te leren zelfstandig te leven. Ze krijgen o.a. les in: dagelijkse huishouding, het verbouwen van groente, omgaan met financixc3xabn, seksuele voorlichting, en dergelijke. Ze leren stevig in hun schoenen te staan door xe2x80x9cneexe2x80x9d te durven zeggen en voor zichzelf op te komen. Via Stichting Ikusasa kun je kinderen sponsoren, door voor hen het schoolgeld te betalen. De school heeft al een tijdje last van vervoersproblemen, want van de twee bussen die er zijn om de kinderen op te halen voor school, is er altijd wel eentje kapot. Daarom willen wij ons inzetten voor een nieuwe (tweedehands) bus. Uw bijdrage kunt u overmaken op 1132.04.124 Stichting Ikusasa te Middelharnis o.v.v. bus Coronation. Helpt u mee?

Daarnaast zijn wij sponsors van Stichting Masakane. Zij zet zich in voor kansarme kinderen in townships ten noorden van Pretoria door de ondersteuning van het cluster care project van SA Cares for Life. Dat houdt in dat gezinnen van ouderloze kinderen en kwetsbare kinderen in een risicovol en door HIV/Aids verstoord gezin, worden geholpen door vrouwen uit de gemeenschap. Dit zijn vaak vrouwen die al de zorg hebben voor een aantal kinderen en getraind worden om ook andere gezinnen te helpen. Deze gezinszorgwerker wordt de zorgmoeder van de kinderen en bezoekt de families wekelijks. Meer hierover kunt u lezen op de website. In het laatste jaar zijn er vier vrouwen opgeleid tot zorgmoeder en daardoor konden er in een township 60 gezinnen meer geholpen worden. Op deze manier helpt SA Cares for life nu in totaal 198 gezinnen, bestaande uit 811 kinderen en 639 volwassenen.

Welkom op onze weblog. Hier kun je alles lezen over onze tweede adoptieprocedure en de reis die we gemaakt hebben om Lindo thuis te brengen. We zullen hier nog regelmatig vertellen over de belevenissen van Themba & Lindo. Ook omdat we Lindo voorlopig de eerste tijd zullen afschermen van de buitenwereld, zodat hij aan ons kan hechten. Belangrijke informatie hierover kun je lezen in de rubriek hechting. Wij willen ook iedereen bedanken voor alle reacties en emails. Fantastisch zoals jullie meeleven met de gebeurtenissen in ons gezin. Je kunt nog steeds reageren op onze berichten, sterker nog, wij hopen dat jullie dat doen! Themba en Lindo zullen de komende tijd verwend worden. Als je iets wilt geven, bedenk dan dat je ook wat kunt betekenen voor de kinderen in Zuid-Afrika die niet geadopteerd worden. Meer hierover staat in de rubriek voor de kinderen in Zuid-Afrika. Namens hen alvast bedankt voor jullie bijdrage.